דף
עבודה
–
מס'
קידושין
דף
כ"ו
ע"א
קניני
קרקע
ומטלטלים
–
משנה
-
וויאזוי
קען
מען
קונה
זיין
נכסים
שאין
להם
אחריות?
כסף
שטר
חזקה
משיכה
אגב.
-
וויאזוי
קען
מען
קונה
זיין
נכסים
שיש
להם
אחריות?
כסף
שטר
חזקה
משיכה
אגב.
-
אויף וואס קען מען שווערן?
קרקע
כלים
מטלטלים
הייזער.
-
וויאזוי
קען
מען
שווערן
אויף
קרקע?
ער איז א כופר הכל.
ער איז א מודה במקצת.
ער איז א כופר הכל אויף קרקע און מטלטלים.
ער איז א מודה במקצת אויף קרקע און מטלטלים.
ער איז כופר הכל אויף קרקע, און א מודה במקצת אויף מטלטלים.
ער איז כופר הכל אויף מטלטלים, און א מודה במקצת אויף קרקע.
-
אויף וואס גייט ארויף די ווערטער "וזוקקים את הנכסים"?
אויף די נכסים שיש להם אחריות.
אויף די נכסים שאין להם אחריות.
אויף די בית דין.
אויף דער וואס מאנט עס.
אויף די קרקע.
אויף די מטלטלים.
גמרא –
קנין כסף
-
פון
וואו
ווייסט
מען
אז
מען
קען
קויפן
מיט
כסף?
שדות בכסף יקנו.
וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף יקנו וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף וכתוב בספר וחתום יקנו.
-
פון
וואו
ווייסט
מען
אז
מען
קען
קויפן
נאר
מיט
כסף?
שדות בכסף יקנו.
וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף יקנו וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף וכתוב בספר וחתום יקנו.
-
וויאזוי וואלט געשטאנען אין פסוק אויב מ'וואלט אויך געדארפט א שטר?
שדות בכסף יקנו.
וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף יקנו וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף וכתוב בספר וחתום יקנו.
-
וואס מיינט "אי כתב יקנו לבסוף,
כדקאמרת"?
שדות בכסף יקנו.
וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף יקנו וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף וכתוב בספר וחתום יקנו.
-
פארוואס האט רב אידי בר אבין געוואלט קונה זיין מיט "קנין כסף"?
אז אויב די מוכר וויל חרטה האבן, זאל ער נישט קענען.
אז אויב די מוכר וויל חרטה האבן, זאל ער יא קענען.
אז אויב די לוקח וויל חרטה האבן, זאל ער נישט קענען.
אז אויב די לוקח וויל חרטה האבן, זאל ער יא קענען.
-
וואס האט רב אידי בר אבין פארדינט פון דעם?
אז די מוכר זאל נישט חרטה האבן אויב ער טרעפט א איינער וואס צאלט א בעסערע פרייז.
אז די מוכר זאל יא קענען חרטה האבן אויב ער טרעפט איינער וואס צאלט א בעסערע פרייז.
אז די לוקח זאל נישט קענען חרטה האבן אויב ער טרעפט א בעסערע פעלד.
אז די לוקח זאל יא קענען חרטה האבן אויב ער טרעפט א בעסערע פעלד.
-
פארוואס האט רב אידי בר אבין געוואלט קונה זיין מיט "קנין שטר"?
אז אויב די מוכר וויל חרטה האבן, זאל ער נישט קענען.
אז אויב די מוכר וויל חרטה האבן, זאל ער יא קענען.
אז אויב די לוקח וויל חרטה האבן, זאל ער נישט קענען.
אז אויב די לוקח וויל חרטה האבן, זאל ער יא קענען.
-
וואס האט רב אידי בר אבין פארדינט פון דעם?
אז די מוכר זאל נישט חרטה האבן אויב ער טרעפט א איינער וואס צאלט א בעסערע פרייז.
אז די מוכר זאל יא קענען חרטה האבן אויב ער טרעפט איינער וואס צאלט א בעסערע פרייז.
אז די לוקח זאל נישט קענען חרטה האבן אויב ער טרעפט א בעסערע פעלד.
אז די לוקח זאל יא קענען חרטה האבן אויב ער טרעפט א בעסערע פעלד.
|
|
וואלט גוט געשטומט וויאזוי דו זאגסט |
|
|
ער האט זיך אויסגענומען |
|
|
האט ער זיך אויסגענומען (דאס העלפט) |
|
|
אז אויב דו ווילסט |
|
|
אז אויב איך וויל |
|
|
און דער וואס מאנט |
|
|
קען מען זיך פארלאזן אויף דעם |
|
|
ער טרעט אויף די גרעניץ |
|
|
ער פארשפארט דאס |
|
|
אליינס |
|
וזוקקים |
|
|
כי זבין ארעא |
|
|
אי בעינא |
|
|
לא מציתי הדריתו |
|
|
הדרנא בי |
|
|
רפק ביה פורתא |
|
|
פרץ |
|
|
לא סמכא דעתיה |
|
|
אחזור בי |
|
דף
עבודה
–
מס'
קידושין
דף
כ"ו
ע"א
קנין
שטר
-
לויט
די
הוה
אמינא
ווען
קען
מען
קויפן
נאר
מיט
א
שטר?
אלעמאל.
שטר מכירה אלעמאל.
שטר מתנה אלעמאל.
שטר מכירה ביי א שלעכטע פעלד.
ער פארקויפט עס, און ער שרייבט א שטר מתנה.
ער גיבט עס במתנה, און ער שרייבט א שטר מכירה.
שטר מתנה ביי א שלעכטע פעלד.
אויב מען נעמט זיך אויס ביי מכירה.
אויב מען נעמט זיך אויס ביי מתנה.
-
לויט
די
ערשטע
תירוץ
ווען
קען
מען
קויפן
נאר
מיט
א
שטר?
אלעמאל.
שטר מכירה אלעמאל.
שטר מתנה אלעמאל.
שטר מכירה ביי א שלעכטע פעלד.
שטר מתנה ביי א שלעכטע פעלד.
ער פארקויפט עס, און ער שרייבט א שטר מתנה.
ער גיבט עס במתנה, און ער שרייבט א שטר מכירה.
אויב מען נעמט זיך אויס ביי מכירה.
אויב מען נעמט זיך אויס ביי מתנה.
-
לויט
די
תירוץ
פון
רב
אשי
ווען
קען
מען
קויפן
נאר
מיט
א
שטר?
אלעמאל.
שטר מכירה אלעמאל.
שטר מתנה אלעמאל.
שטר מכירה ביי א שלעכטע פעלד.
שטר מתנה ביי א שלעכטע פעלד.
ער פארקויפט עס, און ער שרייבט א שטר מתנה.
ער גיבט עס במתנה, און ער שרייבט א שטר מכירה.
אויב מען נעמט זיך אויס ביי מכירה.
אויב מען נעמט זיך אויס ביי מתנה.
-
לויט
די
הוה
אמינא
וויאזוי
רעדט
זיך
די
ברייתא?
נאר פון מכירה.
נאר פון מתנה.
אדער פון מכירה אדער פון מתנה.
-
לויט
די
ערשטע
תירוץ
וויאזוי
רעדט
זיך
די
ברייתא?
נאר פון מכירה.
נאר פון מתנה.
אדער פון מכירה אדער פון מתנה.
-
לויט
די
צווייטע
תירוץ
וויאזוי
רעדט
זיך
די
ברייתא?
נאר פון מכירה.
נאר פון מתנה.
אדער פון מכירה אדער פון מתנה.
פסוקי הקנינים
-
פון
וואו
ווייסט
מען
אז
מען
קען
קויפן
מיט
שטר?
שדות בכסף יקנו.
וכתוב בספר וחתום והעד עדים.
שדות בכסף יקנו וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף וכתוב בספר וחתום יקנו.
ואקח את ספר המקנה.
ויתן להם אביהם מתנות עם ערי מצורות ביהודה.
וכי תמכרו ממכר לעמיתך או קנה מיד עמיתך.
ושבו בעריכם אשר תפשתם.
וירשתם אותה וישבתם בה.
-
פון
וואו
ווייסט
מען
אז
מען
קען
קויפן
מיט
חזקה?
שדות בכסף יקנו.
וכתוב בספר וחתום והעד עדים.
שדות בכסף יקנו וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף וכתוב בספר וחתום יקנו.
ואקח את ספר המקנה.
ויתן להם אביהם מתנות עם ערי מצורות ביהודה.
וכי תמכרו ממכר לעמיתך או קנה מיד עמיתך.
ושבו בעריכם אשר תפשתם.
וירשתם אותה וישבתם בה.
-
פון
וואו
ווייסט
מען
אז
מען
קען
קויפן
מטלטלים
מיט
משיכה?
שדות בכסף יקנו.
וכתוב בספר וחתום והעד עדים.
שדות בכסף יקנו וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף וכתוב בספר וחתום יקנו.
ואקח את ספר המקנה.
ויתן להם אביהם מתנות עם ערי מצורות ביהודה.
וכי תמכרו ממכר לעמיתך או קנה מיד עמיתך.
ושבו בעריכם אשר תפשתם.
וירשתם אותה וישבתם בה.
-
פון
וואו
ווייסט
מען
אז
מען
קען
קויפן
מיט
אגב?
שדות בכסף יקנו.
וכתוב בספר וחתום והעד עדים.
שדות בכסף יקנו וכתוב בספר וחתום.
שדות בכסף וכתוב בספר וחתום יקנו.
ואקח את ספר המקנה.
ויתן להם אביהם מתנות עם ערי מצורות ביהודה.
וכי תמכרו ממכר לעמיתך או קנה מיד עמיתך.
ושבו בעריכם אשר תפשתם.
וירשתם אותה וישבתם בה.
-
שרייב וועלכע פסוק איז נאר א הוה אמינא,
און צום סוף נוצט מען עס נישט?_______________________________________ -
שרייב וועלכע קנין האט צוויי פסוקים?___________________
-
וועלכע
קנין
רעדט
זיך
נאר
מדרבנן?_____________________
דף
עבודה
–
מס'
קידושין
דף
כ"ו
ע"ב
תא
שמע
(א)
-
פארוואס איז מען נישט גורס "ובוידוי"?
ווייל עס שטייט אין פסוק "אשר נתת לי".
ווייל עס שטייט אין פסוק "אשר נתתה לנו".
ווייל ביי וידוי דארף מען נישט האבן א פעלד.
ווייל ביי ביכורים דארף מען יא האבן א פעלד.
-
וועלכע הלכה ווייסן מיר פון דעם אז ס'שטייט אין פסוק "אשר נתת לי"?
אז ביי וידוי דארף מען יא האבן א אייגענע פעלד.
אז ביי וידוי דארף מען נישט האבן א אייגענע פעלד.
אז ביי ביכורים דארף מען יא האבן א אייגענע פעלד.
אז ביי ביכורים דארף מען נישט האבן א אייגענע פעלד.
-
וואס
פארדינט
מען
פון
דעם
אז
מען
האט
א
"פרוזבול"?
אז מען קען בארגן פאר שמיטה.
אז מען קען מאנען נאך שמיטה.
אז מען קען מאנען פון קרקע.
אז די חובות באלאנגען פאר בית דין.
-
פארוואס דארף מען האבן קרקע צו קענען שרייבן א פרוזבול?
אז מען זאל קענען מאנען פון די קרקע.
אז מען זאל קענען מאנען נאך שמיטה.
ווייל ביי א געווענליכע חוב האט די מלוה קרקע.
ווייל ביי א געווענליכע חוב האט די לוה קרקע.
-
ווער דארף האבן קרקע צו שרייבן א פרוזבול?
אלעמאל נאר די מלוה.
אלעמאל נאר די לוה.
אלעמאל די מלוה, ביי פרוזבול די לוה.
אלעמאל די לוה, ביי פרוזבול די מלוה.
-
לויט
די
ערשטע
תירוץ
וויאזוי
וויל
די
גמרא
פושט
זיין
די
איבעיא?
בעינן צבורים
לא בעינן צבורים
מען ווייסט נישט.
-
רינגל
ארום
אלע
ווערטער
פון
וואו
די
גמרא
האט
געוואלט
פושט
זיין.
ר'
עקיבא אומר קרקע כל שהוא חייבת בפאה, ובבכורים,
ולכתוב עליה פרוסבול,
ולקנות עמה נכסים שאין להם אחריות.
תא
שמע
(ב)
-
וואס טייטשט "בית סלע"
לויט די הוה אמינא?
די פרייז פון א פעלזן שטיין.
אזוי שפיציג ווי א פעלזן שטיין.
אזוי גרויס ווי א פעלזן שטיין.
אזוי הארט ווי א פעלזן שטיין.
אזוי גרויס ווי א מטבע וואס הייסט סלע.
די פרייז פון א מטבע וואס הייסט סלע.
-
וואס טייטשט "בית סלע"
לויט די מסקנה?
די פרייז פון א פעלזן שטיין.
אזוי שפיציג ווי א פעלזן שטיין.
אזוי גרויס ווי א פעלזן שטיין.
אזוי הארט ווי א פעלזן שטיין.
אזוי גרויס ווי א מטבע וואס הייסט סלע.
די פרייז פון א מטבע וואס הייסט סלע.
-
לויט
די
צווייטע
תירוץ
וויאזוי
וויל
די
גמרא
פושט
זיין
די
איבעיא?
בעינן צבורים
לא בעינן צבורים
מען ווייסט נישט.
-
רינגל
ארום
אלע
ווערטער
פון
וואו
די
גמרא
האט
געוואלט
פושט
זיין.
אמר ר' אלעזר מעשה במדוני אחד שהיה בירושלים שהיו לו מטלטלין הרבה, וביקש ליתנם במתנה. אמרו לו: אין לו תקנה עד שיקנם על גבי קרקע. מה עשה, הלך ולקח בית סלע סמוך לירושלים,
ואמר צפוני זה לפלוני ועמו מאה צאן ומאה חביות, ומת,
וקיימו את דבריו.
|
|
אויפגעהויפענט אין דעם פלאץ |
|
|
צו וואס איז דאס ראוי |
|
|
ער האט אריינגעשטעקט |
|
|
דו האסט מיר מצער געווען |
|
|
צו דען דארף די תנא איבערדאפלען |
|
|
וואס איז ווערד |
|
|
צו דען מיינסטו |
|
|
אויסמעקן |
|
|
זאל ער קענען אויפהויפענען |
|
|
די קנינים פון נאדלען |
|
|
און שפוציג/שארף |
|
תרגומא |
|
|
מחט |
|
|
מרגניתא |
|
|
מאן לימא לן |
|
|
דלא תלה בה |
|
|
חביות |
|
|
דנפיש טובא |
|
|
דכי תקון |
|
|
מלא רוחב סלע |
|
|
ולקחה בזול |
|
דף
עבודה
–
מס'
קידושין
דף
כ"ו
ע"ב
תא
שמע
(ג)
-
לויט ר' אליעזר איז ער געווען א…
חולה
בריא
אפילו א חולה
אפילו א בריא.
-
און וועגן דעם האט ער…
יא געדארפט מאכן א קנין
נישט געדארפט מאכן א קנין.
-
פארוואס?
ווייל א חולה דארף נישט א קנין.
ווייל א בריא דארף נישט א קנין.
ווייל אפילו א חולה דארף יא א קנין.
ווייל אפילו א בריא דארף יא א קנין.
-
לויט די חכמים איז ער געווען א…
חולה
בריא
אפילו א חולה
אפילו א בריא.
-
און וועגן דעם האט ער…
יא געדארפט מאכן א קנין
נישט געדארפט מאכן א קנין.
-
פארוואס?
ווייל א חולה דארף נישט א קנין.
ווייל א בריא דארף נישט א קנין.
ווייל אפילו א חולה דארף יא א קנין.
ווייל אפילו א בריא דארף יא א קנין.
-
לויט
די
דריטע
תירוץ
וויאזוי
וויל
די
גמרא
פושט
זיין
די
איבעיא?
בעינן צבורים
לא בעינן צבורים
מען ווייסט נישט.
-
רינגל
ארום
אלע
ווערטער
פון
וואו
די
גמרא
האט
געוואלט
פושט
זיין.
מעשה באדם אחד, שחלה בירושלים כרבי אליעזר, ואמרי לה בריא היה כרבנן, שהיו לו מטלטלין הרבה, וביקש ליתנם במתנה, אמרו לו: אין לו תקנה עד שיקנם ע"ג קרקע. מה עשה, הלך ולקח בית רובע סמוך לירושלים,
ואמר טפח על טפח לפלוני ועמו מאה צאן ומאה חביות, ומת,
וקיימו חכמים את דבריו.
-
די גמרא פרעגט אפ די ראיה פון די ברייתא,
אז עס קען זיך רעדן אז…
ער איז קונה די צאן וחביות מיט אגב.
ער איז קונה די געלט מיט אגב.
ער איז קונה די צאן וחביות מיט חליפין.
ער איז קונה די געלט מיט חליפין.
ער איז קונה די צאן וחביות מיט משיכה.
ער איז קונה די געלט מיט משיכה.
-
און די גמרא ברענגט א ראיה צו דעם,
ווייל אויב איז דאס נישט אמת,
וואלט ער געדארפט…
קונה זיין די צאן וחביות מיט אגב.
קונה זיין די געלט מיט אגב.
קונה זיין די צאן וחביות מיט חליפין.
קונה זיין די געלט מיט חליפין.
קונה זיין די צאן וחביות מיט משיכה.
קונה זיין די געלט מיט משיכה.
-
אבער יעצט אז מען רעדט פון…
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
איז שוין זייער פארשטענדליך פארוואס עס קען זיך נישט רעדן פון…
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
ווייל….
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
קען מען נישט קונה זיין מיט…
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
אבער למעשה פרעגט דאס די גמרא אפ, אז עס קען נישט זיין אז די ברייתא רעדט זיך פון…
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
ווייל אויב יא, וואלט ער דאס דאך געקענט קויפן מיט…
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
נאר
פארוואס
דען
זאגט
דאס
נישט
די
ברייתא?
ווייל
עס
רעדט
זיך
אז
דער
מענטש
וואס
באקומט
די
מתנה
געפינט
זיך
נישט
דארט!
אויב
אזוי
מוז
מען
נישט
איינזעצן
די
ברייתא
אז
עס
רעדט
זיך
ביי…
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
נאר עס קען זיך אויך רעדן ביי…
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
און די סיבה פארוואס ער קויפט דאס נישט מיט…
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
איז ווייל ער איז נישט דארט בשעת די חולה גיבט דאס.
-
ביי
וואס
רעדט
זיך
די
ווערטער
"אלא
דליתיה
למקבל
מתנה"?
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
ביי
וואס
רעדט
זיך
די
ווערטער
"הכי
נמי
דליתיה
למקבל
מתנה"?
צאן וחביות
געלט
אגב
חליפין
משיכה.
-
וועלכע וועג וואלט דער מענטש יא געקענט מקנה זיין?
אגב
חליפין
משיכה
חליפין דורך א צווייטן
משיכה דורך א צווייטן.
-
רינגל
ארום
אלע
ווערטער
וואו
די
גמרא
רעדט
פון
קנין
אגב
(בהמות).
ואי אמרת בעינן צבורים טפח על טפח למאי חזי הכא במאי עסקינן לדמי ה"נ מסתברא דאי ס"ד מאה צאן ומאה חביות ממש ניקנינהו ניהליה בחליפין ואלא מאי לדמי ניקנינהו ניהליה במשיכה אלא דליתיה למקבל מתנה ה"נ דליתיה למקבל מתנה וניזכינהו ניהליה אגב אחר לא סמכה דעתיה סבר שמיט ואכיל להו ואלא מאי אין לו תקנה ה"ק למאי דלא סמכה דעתיה אין לו תקנה עד שיקנם על גבי קרקע.
-
רינגל
ארום
אלע
ווערטער
וואו
די
גמרא
רעדט
פון
קנין
אגב
(געלט).
ואי אמרת בעינן צבורים טפח על טפח למאי חזי הכא במאי עסקינן לדמי ה"נ מסתברא דאי ס"ד מאה צאן ומאה חביות ממש ניקנינהו ניהליה בחליפין ואלא מאי לדמי ניקנינהו ניהליה במשיכה אלא דליתיה למקבל מתנה ה"נ דליתיה למקבל מתנה וניזכינהו ניהליה אגב אחר לא סמכה דעתיה סבר שמיט ואכיל להו ואלא מאי אין לו תקנה ה"ק למאי דלא סמכה דעתיה אין לו תקנה עד שיקנם על גבי קרקע.
-
רינגל
ארום
אלע
ווערטער
וואו
די
גמרא
רעדט
פון
קנין
חליפין.
ואי אמרת בעינן צבורים טפח על טפח למאי חזי הכא במאי עסקינן לדמי ה"נ מסתברא דאי ס"ד מאה צאן ומאה חביות ממש ניקנינהו ניהליה בחליפין ואלא מאי לדמי ניקנינהו ניהליה במשיכה אלא דליתיה למקבל מתנה ה"נ דליתיה למקבל מתנה וניזכינהו ניהליה אגב אחר לא סמכה דעתיה סבר שמיט ואכיל להו ואלא מאי אין לו תקנה ה"ק למאי דלא סמכה דעתיה אין לו תקנה עד שיקנם על גבי קרקע.
-
רינגל
ארום
אלע
ווערטער
וואו
די
גמרא
רעדט
פון
קנין
משיכה.
ואי אמרת בעינן צבורים טפח על טפח למאי חזי הכא במאי עסקינן לדמי ה"נ מסתברא דאי ס"ד מאה צאן ומאה חביות ממש ניקנינהו ניהליה בחליפין ואלא מאי לדמי ניקנינהו ניהליה במשיכה אלא דליתיה למקבל מתנה ה"נ דליתיה למקבל מתנה וניזכינהו ניהליה אגב אחר לא סמכה דעתיה סבר שמיט ואכיל להו ואלא מאי אין לו תקנה ה"ק למאי דלא סמכה דעתיה אין לו תקנה עד שיקנם על גבי קרקע.
-
למעשה,
סוף פון די גמרא,
איז די ברייתא מער משמע אז…
בעינן צבורים
לא בעינן צבורים.
© כל הזכיות שמורות לשמעון ישראל פעלדמאן